Κυριακή, 21 Φεβρουαρίου 2010

ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΜΕ ΧΑΜΟΓΕΛΟ ! !

Εντάξει, το καταλάβαμε όλοι καλά. Περνάμε οικονομική κρίση, μας πνίγει το άγχος για την πορεία του μέλλοντός μας, οι ρυθμοί της ζωής, μας καταβροχθίζουν, η Αθήνα έχει γίνει αφόρητη, το άγχος μας έχει κατακλύσει το σώμα και την ψυχή, η υγεία μας κλονίζεται..... κι ο κατάλογος των αρνητικών στοιχείων βιβλιοδεμένος γίνεται δραματικό μυθιστόρημα.
Το θέμα είναι πως θ'αντιμετωπίσουμε όλοι μαζί αυτή τη δυσοίωνη κατάσταση.
Η μόνη διαθέσιμη και χειροπιαστή δύναμη που έχουμε είναι ο τρόπος που σκεφτόμαστε και διαχειριζόμαστε τα διάφορα καθημερινά προβλήματα που χτυπούν την πόρτα μας.
Ας κοιταχτούμε, έστω με το ζόρι πρώτα στον καθρέφτη μας. Είναι τόσο αξιαγάπητη η φυσιογνωμία που θ'αντικρίσουμε..... με τα παραπάνω κιλά, το αποτυχημένο κούρεμα, τα στραβούλικα δόντια, το χαλαρό σώμα, το πρόσωπο με τις ρυτίδες και τη θλιμένη διάθεση, η φατσούλα που απέχει έτη φωτός από τα τέλεια πρότυπα ομορφιάς των περιοδικών και της πασαρέλας.
Είναι όμως ο πιο δικός μας άνθρωπος. Ο κολλητός μας φιλαράκος ! Αυτός που του φορτωνόμαστε νυχθημερόν, κι ας τρέχουν τα χρόνια και τον βαραίνουμε μ'όλες μας τις ανασφάλειες και τις φοβίες. Είναι ο εαυτός μας που ξεσπάμε πάνω του για ότι δεν κατορθώνουμε να πραγματοποιήσουμε στη ζωή μας. Ο εαυτός μας που πληρώνει αιώνια το λογαριασμό για τα δικά του λάθη, πάντα με απόδειξη και ΦΠΑ, τις περισσότερες φορές και για τα λάθη των άλλων. Ας ξεκινήσουμε να ξορκίζουμε την καθημερινότητα με το να συμπεριφερόμαστε καλά πρώτα σ'εκείνον. Ας τον εμψυχώσουμε ν'αντιμετωπίζει παλικαρίσια την κάθε μέρα κι ας τον κρατάμε απ'το χέρι στις δύσκολες στιγμές, ν'αναπτερώνουμε το ηθικό του.
Το κυριότερο όμως είναι να του χαμογελάμε κάθε τόσο τρυφερά κι αισιόδοξα. Έτσι χωρίς λόγο κι αιτία. Επειδή είναι εκείνος και μας ανέχεται όπως ακριβώς είμαστε. Του οφείλουμε λίγο γλύκα, καλοπιάσματα και γαλιφιές να τον ενθαρρύνουμε ν'αντισταθεί !
Ίσως μας γίνει γρήγορα απαραίτητη συνήθεια ν'αρχίσουμε να χαμογελάμε συνωμοτικά στους δρόμους όλοι μεταξύ μας. Σαν να γνωρίζουμε ένα μυστικό ψυχικής γιατρειάς που θα μας ξελαφρώνει από κοινωνικά και προσωπικά βάρη, που γνωρίζουμε μέσα μας βαθιά ότι δε θα τελειώσουν ποτέ. .........Περνά ο πόλεμος, έρχεται το τσουνάμι, ακολουθεί η οικονομική κρίση, χτυπά η τρομοκρατία, συγκλονίζει η πείνα, εξαπλώνεται η γρίπη, ανατρέπει ο σεισμός, ξεσπούν οι απεργίες.....μας παίζουν σαν μαριονέτες τα παγκόσμια πολιτικά συστήματα, ξεθωριάζουν οι ζωές μας ...και τελειωμό δεν έχει. Άντε πάλι, γαϊτανάκι όλα απ'την αρχή.
Εμείς όμως εκεί, άγρυπνοι φρουροί στην αντίσταση του χαμόγελου ! Κι ας είναι χαμόγελο με δάκρυ και θλίψη μαζί.
Δεν πειράζει.
Αρκεί να το χαρίζουμε απλόχερα στην ψυχή μας, κι ύστερα να το μοιραζόμαστε με τους γύρω μας. Τι όμορφο συναίσθημα να χαμογελάσεις με κάποιον άγνωστο στο δρόμο και να νιώσεις ότι επικοινωνείς φευγαλέα για ένα τοσοδούλι δευτερόλεπτο έστω μαζί του, σαν να του λες, σε καταλαβαίνω φίλε μου κι εγώ περνώ μια απ'τα ίδια.....

ΧΑΜΟΓΕΛΑΣΤΕ ! Είναι μεταδοτικό, κολλητικό, δε στοιχίζει, κάνει καλό στις ρυτίδες του προσώπου, ευνοεί την ευζωία, μειώνει τα ψυχοφάρμακα, καταργεί την μουρτζουφλιά, ξορκίζει την γκριζάδα, έχει άριστο επικοινωνιακό αποτέλεσμα, ενώνει ψυχές, απομακρύνει τον αρνητισμό, είναι οικολογικό με άριστες ορμονικές προδιαγραφές, προκαλεί εξαιρετική αντίσταση στην καθημερινότητα.....και το κυριότερο μας κάνει να βλέπουμε πιο αισιόδοξα όλη μας την ύπαρξη !

3 σχόλια:

  1. βρηκα μια αδελφη ψυχη εδω!...δυστυχως ολο και λιγοτεροι χαμογελουν πλεον...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. καλημέρα, έλση μου, καλώς όρισες στη μεγάλη μπλογκοπαρέα του ΨΥΧΟΓΙΟΥ. Και πάλι συγχαρητήρια για το βιβλίο σου, πραγματικά αγγίζει ψυχές, εύχομαι τα καλύτερα
    φιλάκια πολλά
    Σμαραγδένια

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Ένα χαμόγελο και από εμένα και πολλά φιλιά

    Κ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή