Ο ΤΕΤΡΑΠΟΔΟΣ ΣΟΦΟΣ ΔΑΣΚΑΛΟΣ ΟΣΚΑΡ !

Έχει έναν υπέροχο καταγάλανο Ουρανό ! Ο Όσκαρ λιάζεται αμέριμνος κι ευτυχισμένος στο μπαλκόνι. Χαίρεται τη μέρα, απολαμβάνει τον ήλιο. Δε μοιάζει να κουβαλά περιττό φορτίο απ'το παρελθόν. Ό,τι συνέβηκε χθες...πέρασε. Το έχει διαγράψει. Ούτε το αύριο τον προβληματίζει. Όταν έρθει η ώρα του θα το αντιμετωπίσει. Το σοφό σκυλάκι γνωρίζει απ'την αρχέγονη φύση του ότι του ανήκει μόνο το παρόν. Κι αυτό το παρόν το βιώνει με όλη τη δύναμη της ψυχής του.
Αν ξαφνικά περάσει απ'το δρόμο μια ανεπιθύμητη γι αυτόν παρουσία, θα ταράξει για λίγο τη γαλήνη του. Θα σηκωθεί να γαυγίσει και ν'απειλήσει τον υποτιθέμενο εισβολέα. Αλλά ως εκεί. Δε δημιουργεί πολεμική σύρραξη, δε φορτίζεται με αρνητισμό, ούτε σκέφτεται πως θα προασπιστεί μελλοντικά το έδαφός του.
Στη βροχή, το κρύο και το αγιάζι μελαγχολεί, κουλουριάζεται και μιζεριάζει. Δεν αντιστέκεται σ'αυτό που υπάρχει, ούτε στα αισθήματά του. Με τη σοφία στα εκφραστικά του ματάκια ότι....κι αυτό θα προσπεράσει, ας μην του δώσουμε μεγαλύτερη βαρύτητα απ'ότι αξίζει.
Ο καθημερινός του περίπατος είναι πάντα γι εκείνον μια μικρή γιορτή. Πάλλεται από χαρά. Η ουρίτσα του, τα υπέροχα αυτιά του, ολόκληρο το σώμα του συμμετέχουν σ'ένα ξέφρενο ξέσπασμα συναισθημάτων, μόνο για μια βόλτα, ασήμαντη και ρουτινιάρικη για μας. Λες κι ανακαλύπτει συνέχεια καινούργιες ομορφιές στο περιβάλλον που εμάς μας διαφεύγουν. Μυρίζει ατέλειωτες στιγμές τα μικρά φυλλαράκια, τους μίσχους και τους καρπούς, τρελαίνεται να κυλιέται χαρούμενα πάνω στα ξερόχορτα. Δεν έχει ανάγκη από πλούσια και φανταχτερή ζωή για να νιώθει απόλυτα ήρεμος κι ευτυχισμένος. Η ώρα του φαγητού είναι ιερή, εκφράζει την ευγνωμοσύνη του ακούραστα και καθημερινά, ο κύκλος της ημέρας του και της ζωής του είναι αυτονόητα αποδεκτός απ'την ύπαρξή του. Κι όταν κάποτε έρθει η φθορά κι η στιγμή της μεγάλης αναχώρησης, θα την αποδεχτεί με θάρρος κι αξιοπρέπεια, όπως κάνουν πάντοτε όλα τα ομοειδή του.
Έναν όρο έχει μόνο ο Όσκαρ να θέσει στις ζωές μας. Έναν όρο αδιαπραγμάτευτο για την ευτυχία του. Για το αιώνιο παρόν που βιώνει δίπλα μας. Να του ανταποδίδουμε την τυφλή κι άνευ όρων αγάπη που μας δείχνει. Με το δικό μας τρόπο, όπως θέλουμε εμείς. Έτσι κι αλλιώς μας αποδέχεται πλήρως όπως είμαστε, χωρίς να προσπαθεί να μας αλλάξει, σύμφωνα με τις δικές του ανάγκες. Αρκεί να υπάρχει Αγάπη μεταξύ μας !
Πόσο σοφή είναι η φύση και τα αγνά πλάσματά της !

ΑΠΟ ΨΗΛΑ..... ! !

Η απόσταση και το ύψος γλυκαίνουν λίγο τη σκληράδα των προβλημάτων και της καθημερινότητας. Απαλύνουν τις μικρές μας προσωπικές εσωτερικές συγκρούσεις. Σαν να τα βλέπουμε συμβολικά απ'το παράθυρο ενός αεροπλάνου. Φαντάζουν όλα στα μάτια μας μικρότερα κι ασήμαντα. Οι πόλεις κι η τρέλα τους γίνονται κουκκίδες στο χάρτη μας, οι αρνητικές σκέψεις ξεθωριάζουν στο μυαλό μας, ό,τι μας λύγισε, πονάει λιγότερο την ψυχή μας.
Από τόσο μεγάλο ύψος βρίσκουμε τη δύναμη να συγχωρούμε, να παίρνουμε δυναμικές αποφάσεις, να θέλουμε να ορίζουμε εμείς αποκλειστικά τη ζωή μας.
Όσοι μας πλήγωσαν φαντάζουν μέσα μας μικροί και λίγοι. Μεγαλώνει το δικό μας μεγαλείο, πετώντας ψηλά στον ουρανό και μικραίνει το δικό τους.
Ακόμα κι εκείνοι που χτυπιούνται από άλλες τραγωδίες.....από σεισμούς, θύελλες και πλημύρες, μόνο σαν ανέβουν πολύ ψηλά..... μ'όποιο τρόπο το κατορθώσουν, μπορούν να διακρίνουν ξεκάθαρα να εκτιμήσουν την συνολική εικόνα να δουν τα συντρίμμια πάνω στα οποία θα ξαναχτίσουν τη ζωή τους.
Όλοι για την ίδια πτήση είμαστε !
Καλό Τρελομάρτη να'χουμε !

ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΜΕ ΧΑΜΟΓΕΛΟ ! !

Εντάξει, το καταλάβαμε όλοι καλά. Περνάμε οικονομική κρίση, μας πνίγει το άγχος για την πορεία του μέλλοντός μας, οι ρυθμοί της ζωής, μας καταβροχθίζουν, η Αθήνα έχει γίνει αφόρητη, το άγχος μας έχει κατακλύσει το σώμα και την ψυχή, η υγεία μας κλονίζεται..... κι ο κατάλογος των αρνητικών στοιχείων βιβλιοδεμένος γίνεται δραματικό μυθιστόρημα.
Το θέμα είναι πως θ'αντιμετωπίσουμε όλοι μαζί αυτή τη δυσοίωνη κατάσταση.
Η μόνη διαθέσιμη και χειροπιαστή δύναμη που έχουμε είναι ο τρόπος που σκεφτόμαστε και διαχειριζόμαστε τα διάφορα καθημερινά προβλήματα που χτυπούν την πόρτα μας.
Ας κοιταχτούμε, έστω με το ζόρι πρώτα στον καθρέφτη μας. Είναι τόσο αξιαγάπητη η φυσιογνωμία που θ'αντικρίσουμε..... με τα παραπάνω κιλά, το αποτυχημένο κούρεμα, τα στραβούλικα δόντια, το χαλαρό σώμα, το πρόσωπο με τις ρυτίδες και τη θλιμένη διάθεση, η φατσούλα που απέχει έτη φωτός από τα τέλεια πρότυπα ομορφιάς των περιοδικών και της πασαρέλας.
Είναι όμως ο πιο δικός μας άνθρωπος. Ο κολλητός μας φιλαράκος ! Αυτός που του φορτωνόμαστε νυχθημερόν, κι ας τρέχουν τα χρόνια και τον βαραίνουμε μ'όλες μας τις ανασφάλειες και τις φοβίες. Είναι ο εαυτός μας που ξεσπάμε πάνω του για ότι δεν κατορθώνουμε να πραγματοποιήσουμε στη ζωή μας. Ο εαυτός μας που πληρώνει αιώνια το λογαριασμό για τα δικά του λάθη, πάντα με απόδειξη και ΦΠΑ, τις περισσότερες φορές και για τα λάθη των άλλων. Ας ξεκινήσουμε να ξορκίζουμε την καθημερινότητα με το να συμπεριφερόμαστε καλά πρώτα σ'εκείνον. Ας τον εμψυχώσουμε ν'αντιμετωπίζει παλικαρίσια την κάθε μέρα κι ας τον κρατάμε απ'το χέρι στις δύσκολες στιγμές, ν'αναπτερώνουμε το ηθικό του.
Το κυριότερο όμως είναι να του χαμογελάμε κάθε τόσο τρυφερά κι αισιόδοξα. Έτσι χωρίς λόγο κι αιτία. Επειδή είναι εκείνος και μας ανέχεται όπως ακριβώς είμαστε. Του οφείλουμε λίγο γλύκα, καλοπιάσματα και γαλιφιές να τον ενθαρρύνουμε ν'αντισταθεί !
Ίσως μας γίνει γρήγορα απαραίτητη συνήθεια ν'αρχίσουμε να χαμογελάμε συνωμοτικά στους δρόμους όλοι μεταξύ μας. Σαν να γνωρίζουμε ένα μυστικό ψυχικής γιατρειάς που θα μας ξελαφρώνει από κοινωνικά και προσωπικά βάρη, που γνωρίζουμε μέσα μας βαθιά ότι δε θα τελειώσουν ποτέ. .........Περνά ο πόλεμος, έρχεται το τσουνάμι, ακολουθεί η οικονομική κρίση, χτυπά η τρομοκρατία, συγκλονίζει η πείνα, εξαπλώνεται η γρίπη, ανατρέπει ο σεισμός, ξεσπούν οι απεργίες.....μας παίζουν σαν μαριονέτες τα παγκόσμια πολιτικά συστήματα, ξεθωριάζουν οι ζωές μας ...και τελειωμό δεν έχει. Άντε πάλι, γαϊτανάκι όλα απ'την αρχή.
Εμείς όμως εκεί, άγρυπνοι φρουροί στην αντίσταση του χαμόγελου ! Κι ας είναι χαμόγελο με δάκρυ και θλίψη μαζί.
Δεν πειράζει.
Αρκεί να το χαρίζουμε απλόχερα στην ψυχή μας, κι ύστερα να το μοιραζόμαστε με τους γύρω μας. Τι όμορφο συναίσθημα να χαμογελάσεις με κάποιον άγνωστο στο δρόμο και να νιώσεις ότι επικοινωνείς φευγαλέα για ένα τοσοδούλι δευτερόλεπτο έστω μαζί του, σαν να του λες, σε καταλαβαίνω φίλε μου κι εγώ περνώ μια απ'τα ίδια.....

ΧΑΜΟΓΕΛΑΣΤΕ ! Είναι μεταδοτικό, κολλητικό, δε στοιχίζει, κάνει καλό στις ρυτίδες του προσώπου, ευνοεί την ευζωία, μειώνει τα ψυχοφάρμακα, καταργεί την μουρτζουφλιά, ξορκίζει την γκριζάδα, έχει άριστο επικοινωνιακό αποτέλεσμα, ενώνει ψυχές, απομακρύνει τον αρνητισμό, είναι οικολογικό με άριστες ορμονικές προδιαγραφές, προκαλεί εξαιρετική αντίσταση στην καθημερινότητα.....και το κυριότερο μας κάνει να βλέπουμε πιο αισιόδοξα όλη μας την ύπαρξη !